dügme deligi

Ne kadar çok konusursak o kadar uzaklasiyoruz bahsettigimiz seyden.

2008-10-19T14:20:00.005+02:00

"Ne kadar çok konusursak, o kadar uzaklasiyoruz bahsettigimiz seyden" dedin.

Haklisin.

Cunku konusmaya basladigimiz an kaliplara sokmaya basliyoruz herseyi. Her olguyu, dusunceyi, duyguyu, ani hapsediyoruz kelimelere-o kelimeler ki anlamlarini insan vermis onlara, o yuzden hep dar anlamlar yuklemisler. Ozden ayriliyoruz, ozelden ayriliyor, genele giriyoruz.Kare oluyoruz ya da

daire.

Aski bile kalip icine sokmaya calisiyoruz. Ve basariyoruz. Bazi seyleri anlatmak icin birden cok kelimeye basvuruyoruz belki. Sevdigimiz insanlari da kaliplara sokuyoruz, boylece onlar da ustlerine yapisan kelimelerin tutsaklari oluyorlar:"askim", "sevgilim" vs diyoruz onlara. "ASK" evrensel kumesinin içinde kumelerimiz, kumelerimizin altkumeleri ve ozlalt kumelerini olusturuyoruz boylece.

Askin Venn Semasi ile anlatilisi bu.

2008-10-07T22:29:00.003+02:00

Hiz siniri düsüyor ama biz hala daha hizli arabalar uretmeye devam ediyoruz.

Elim gitsin kaleme

2008-09-28T21:47:00.002+02:00

Ah be çocuk, nedir senin bu hayattan istedigin anlamadim ki..

Ne istedigini bilmezsin.

Boyar boyar kenara koyarsin herseyi, oylece dururlar yillarca. Birileri bahsetmese çikarmazsin ortaya.

Yaziyorum keyif veresiye ama tekrar okusam kaçar keyfim sil bastan yaparim.Yazip geçiyorum o yuzden. Akildan bile tekrar etmiyorum ki yanki yapmasin. (Bos odanin akustigi bas agritir.)

Ben bir bunalip geliyorum. Belki o zaman elim gider kaleme..

En kuçuk hayalim

2008-09-28T21:43:00.001+02:00

En kuçuk hayalim Amsterdam'dan bisiklet çalmak.

L'angoisse de la feuille blanche

2008-09-16T22:33:00.003+02:00

Yazmak veya yazmamak...
Iste butun mesele bu.

yalan soyluyorum kendime, evet, ne olmus?

2007-09-12T14:50:00.000+02:00

bos birgun bugun. aynaya bakip ta gozlerimin etrafindaki çizgilerin belirgin olmaya basladigi gun kitap yazmaya karar vericem.
henuz bunca bos zamanimin arasinda zaman bulamiyorum ne yazik ki.
ya da bu bos zamani, bos zamanim olmadigina dair kendime yalanlar soyleyerek doldurdugumdan, artik yazmanin vakti geldigini kendime itiraf edecek vakti bulamiyorum.

kendime yalan soylemedigim vakit michael haneke filmleri izliyorum.
ya da robert doisneau fotograflarina bakip "spontaneous portrait" lerin ne guzel seyler olduklarini dusunuyorum. bunlari sevmeyen var mi?

duygusal buzullasma donemindeyim.
ve de ayni zamanda farkindalik.

duygularim buzullasirken ellerim de buz tutuyor, biraz da onun için yazamiyorum.

ÇAT!

mayis

2007-06-01T20:28:00.000+02:00

mayis ayi böyle geçti..

yann arthus-bertrand'in havadan fotograflari

2007-04-19T14:41:00.000+02:00

eger siz de bir fotograf meraklisi iseniz, zamaninizi ayirip bu siteye bakmanizi tavsiye ederim..

voilà:
http://www.yannarthusbertrand.com/yann2/

site hem fransizca hem ingilizcedir.

"Dans le domaine de la création, la pauvreté des moyens engendre la richesse du résultat."
Philippe Geluck

thomas'nin kiz kardesi...

2007-03-27T21:18:00.000+02:00

...öldü.

tren arabaya vurunca.. yan arkadan.. oyle birden iste, ne bilsin, daha ondokuz yasinda..
on dokuz. ne erken!

olum boyle burnumuzun dibinden gectiginde ancak sorular sorariz biz kendimize, oyle alistik. varligimiz veya yoklugumuz ile ilgili sorular. çunku kimimiz, var iken yokuz, nerede oldugumuzu, ne yaptigimizi bilmiyoruz. ot dedigimiz sinifa giriyor onlar, soru sormadan kabul eden, "n'apalim?"cilar. ot gibi gelip ot gibi gidenler. bedavaya yasayanlar.
halbuki bizim kulturde ek$idimi borek yapmak, eskidimi tozbezi yapmak vardir.
öldümü ne yapilir?
unutulur..

ben ve grenouille

2007-03-05T11:01:00.000+01:00

Ben.
43 yasindayim.
43 yasinda, çocuksuz, bir uyusturucu bagimlisiyim ben.
Etigim yoktur benim; dogru nerededir, absolu diye birsey var midir, bilmem..

Kendimi hayatima kole ettigim vakitlerde kontrplaga bir Bach takarim. Cello Suite No. 3 in C major, BWV 1009.
Tasplak cizirti ile donerken 18. yuzyil melankolisi ve karanligi çoker ustume. Paris'e giderim. Jean-Baptiste Grenouille ile Paris'in en pis sokaklarinda kosariz. 18. yuzyilin agirligi ile ezilirim. Lânetler okuyarak Grenouille'u iter, kaçarim.. Numara 3 kulaklarimda çinlar, hiç bir ses bastiramaz onu. Balik saticilari veya ara sokaklarda gizlice opusen dul kadinlar bile.
Avuçlarimin arasinda kuçulen yuzumden asagi tuzlu yaslar suzulur. Diz çokmekten kirismis pantolonumun ustunde gittikçe buyuyen islak lekeler olustururlar dusen yaslar. Pantolona degmeden geçmeyi basaranlar yere duser, ozgurluk sevinci içinde "sip" ederler.. sip sip sip..
Pinocchio'yu erkek çocuguna çeviren mavi peri gelip sicacik kalbi ile onlari kurutsun isterim.

Yasliligin verdigi derin çizgiler vardir çirkin yuzumun her milimetrekaresinde. Onlarca, hatta yuzlercedirler.
Bir kismi dudagimin tiksinti ile asagi bakan kenarlarini çevrelerler.Burun kanatlarimin her iki yanindan asagi dogru inenler ise bana oldugumdan da tiksinç bir hava verirler. Kendi yarattiklari çirkinligin utanci ile daha asagiya sarkip, sonunda ait olduklari yuzden kopmak isterler.
Alnimi boydan boya saran çizgiler ne zamandir oradalar, hatirlamiyorum bile.. Sanki sonsuzluktan beri varlar ve hep var olacaklar gibi. Kaslarimin arasindaki o dort dikey çizgi ise mutlu olma sinirinda oldugum nadir anlari bile mahvetmeyi, o kisacik ani benden almayi bilirler.
Kontrplaktan yukselen cello seslerinin en yukseldikleri anlar, benim bu dort dikey çizgimin birbirlerine en yakin olduklari vakitlerdir. Her nota ile hareket eder çizgilerim, yerlerinden firlayip once notalara sonra cellonun tellerine donusurler.
C major.

43 yas çizgilerim beni aynaya her baktigim an yine ve yeniden oldururler. Zamanin delisi gibi kulagimi kestirirler. Kandan islanmis yastigimda beni gunlerce acliga terk ettirirler. Kimse gelmez beni gormeye, zaten dostlarim da pek yoktur benim. Korkarlar benden, çizgilerimden. Bencil derler bana, Bencil. Sen bencilin tekisin derler, gelmezler beni gormeye. Kirk yilda bir gelenler, eve doner donmez arka bahçelerindeki sedir agacinin dibine kusarlar, gordukleri çirkinligi içlerinden atmak istercesine.
Ertesi gun ofislerinde anlatirlar beni. Quasimodo derler bana. Yarim. Yari insan yari hayvan. Ayni Grenouille gibi.

Bu yuzden iyi anlasiriz biz.
Kimsesiz biz.

Sri Brahma

2006-12-17T15:13:00.000+01:00

Eski bir Hindu efsanesi, butun insanlarin bir zamanlar tanri oldugunu anlatir.
Ama insanlar, tanri olmayi o kadar abartirlar ki, sonunda Brahma, tanrilarin tanrisi, onlardan sahip olduklari tanrisal guçleri alip, hiç bulunmayacak bir yere saklamaya karar verir. En buyuk sorun, onlari sakliyacak yerdir..

Alt kademediki tanrilar bir toplanti yaparlar. Bir tanesi "Tanrisal guçleri yeryuzunun derinliklerine saklayalim" der. Ama Brahma "Hayir, bu yeterli degil, çunku insanlar topragi kazip onu bulabilirler," diye yanitlar.

Bu sefer tanrilar "O halde, tanrisalligi okyanusun en derin yerine atalim,"derler.

Ama Brahma tekrar "Hayir, çunku er ya da geç, insanoglu okyanusun en derin yerlerini kesfedecektir, ve bir gun onu bulup yeryuzune çikaracaktir," diye cevap verir.

Boylece tanrilar bir karara varirlar: "Nereye saklayacagimizi bilemiyoruz çunku yeryuzunde veya denizde insanoglunun bir gun erisemeyecegi hiç bir yer yok."

Bunun uzerine Brahma sozu alir: "Iste tanrisal guçlerle ne yapacagimiz: onu insanoglunun en derinine saklayacagiz, cunku orasi insanin aramaya çalisacagi en son yerdir."

O gun bugundur insanoglu, kendi içinde varolup da goremedigi seyi bulmak adina gezer, topragi kazar, derinlere dalar..

mi ?

2006-12-17T11:59:00.000+01:00

sadece bir zeytin dali dunyaya baris getirebilir mi?
çigliklar, diktatorlugu dusurup, insanlara ozgurlugunu geri verir mi?
kilisede yanan bir mum, hastayi iyilestirir mi?
bol telveli bir kahve fincani gelecegi soyler mi?
bir kitap, insanlarin bakis açisini degistirir mi?
karmasik kelimelerle konusmak, insanlari entellektuel yapar mi?
devlet baskani olmak, gerçekleri saklar mi?
devrilen duvar insanlari bulusturur mu?
fotograf içimizde kalani disari vurur mu?
dostlar aci soyler mi?
yoksa dostlar artik hiç birsey soylemezler mi?
diziler gerçek hayati unuttururlar mi?
felsefi dusunceler ozgur iradeyi kisitlar mi?
tanriya inanmak insanlari dogru yola sokar mi?
silahlar olmasa savas, ego olmazsa sorunlar biter mi?
aci çeken ogrenir mi?
her yazi yazan yazar olur mu?
her zaman bir fazlasi var midir?
kulak çekilince ogrenilir mi?

dunyayi kurtaran adam gerçekten dunyayi kurtarabilir mi?

Kardes Sevgisi

2006-12-15T11:38:00.000+01:00

"Ama bay Eubank, eger hersey çaresizlik ise, ugrunda yasayacak ne var?"
"Kardes sevgisi."

2006-12-10T17:36:00.000+01:00

bulundugum sehre gece çokuyor, uzaktan, çok uzaklardan bir muzik sesi caliniyor kulagima.
pencereyi aciyorum, guneyden gelen serin ruzgar deniz kokusunu dolduruyor sigaradan yipranmis cigerlerime.
re sesi veriyor bu donemde dalgalar, martilar yuvaya goturecek yem ariyorlar kara parçasinin ortasinda.
bir kiz çocugu agliyor, elindeki balon havaya uçuyor yedigi tokattan sonra.
kadinin gozlerinde yaslar, dusmuyorlar; anlamsizca gozden kaybolan balonu izliyor. o da duyuyor dalgalarin sesini.
butun gece elinde uyudugu kirmizi sarap sisesini dusunuyor.
bir araba klakson çaliyor, elindeki bastonla geri çekiliyor yasli adam "bugun olmek için kotu bir gun" diyor kendi kendine.
arabanin içindeki adama gulumsuyor, azrailin onu yine iskaladigini dusunerek.
araba koseyi donerek kayboluyor, sofor radyonun istasyonunu degistiriyor.

yasli adamin kalbi televizyon karsisinda duruyor, elinde nietzsche, "tanri öldü" diyor.
anne kizinin odasina gizlice girip ondan ozur diliyor. sonra dunden kalan sisesine katilmak uzere merdivenlerden iniyor.
do sesi veriyor simdi dalgalar, martilar yuvalarina donuyorlar.
pencereyi kapiyorum, deniz kokusunun uzerine bir sigara yakiyorum.
bulundugum sehirde sabah oluyor, etrafa sadece sessizlik hakim oluyor.

bvddbh

2006-12-10T17:34:00.000+01:00

ben ve dugme deligi buyuklugundeki hayatim

uzun bir aradan sonra....

2006-12-06T12:55:00.000+01:00

Uzun bir süredir bu sayfalarda bir hareket göremedik.
Yazıları, hikayeleri ve yazarımızı çok özledik.
Belki bu sezsizliği bozabilirim diye bir fotografımı eklemek istedim.

Aslı. Eee hadi....

Her karanlığı aydınlatacak bir ışık muhakkak vardır....

Oguz

Le Retour du Petit Prince

2006-10-29T16:33:00.000+01:00

Kuçuk prense buyuyup dunya gezegenine gelirse ne olur?

Bakiniz Toussaint Costa dusunup tasinmis, hayal gucu ve gerçek Kuçuk Prens'in guzelliginden oldukça uzak "Küçük Prensin Dönüsü" isimli (!! evet ne yazik ki oyle!!) bir hikaye karalamis..

Bölüm XIX

-Iyi günler ! dedi küçük prens.
-Iyi günler ! diye bagirdi mezar kazicisi. Mezarlikta hiçbir zaman « iyi bir gün » olmaz… Burada sadece aglamalar ve inlemeler duyariz. Şuraya bak.
-Siyah giyimli bir sürü insan var… ve agliyorlar, dedi küçük prens.
-Bu dogru. Biraz önce annelerini gömdüler. Bir de şuraya bak.
-Bu insanlar da siyah giyimli ve onlar da çok agliyorlar.
-Bu dogru, diye tekrar etti mezar kazicisi. Onlar da babalarini gömdüler.
-Demek ki bana dogruyu söylemişler, dedi küçük prens, burasi ölüleri gömdügümüz yer!
-Ta kendisi !
-Ben, dedi, buraya bir mezar aramak için geldim.
-Burada o kadar çok mezar ve mezartaşi var ki, pek fazla yardim edemem sana.
-Ama neden?
Cünkü ben bir mezar kazicisiyim. Bir ölünün mezarini bulmak istiyorsan , en iyisi gidip kayitlari tutan kişiyi bulmalisin . O içeride ariyor ve ölünün ismini, hangi bölümde oldugunu hatta mezar numarasini bile buluyor. Ama senin ne çiçeklerin var ne mumlarin ! Niçin bir mezar aradigini anlayamiyorum.
-Cünkü, dedi küçük prens, aslinda ben ölü bir kişinin mezarini aramiyorum…
-Ya neyin mezarini ariyorsun ? Canli birinin mi ? Bunu ariyorsun demek! diye bagirdi mezar kazicisi.
-Hayir, ben aşkin mezarini ariyorum!
-Demek öyle! Diye tekrar bagirdi kulaklarina inanamayan kazici. Aşkin mezarini bulmayi asla başaramayacaksin!
-O nedenmiş?
-Cünkü aşk dogmadan önce öldü, dedi kazici işine devam ederek.

* Kisisel yorumlar yazinin sonundadir.
** Orijinal hikaye asagidadir, okumak isteyene..

Chapitre XIX

-Bonjour ! dit le petit prince.
-Bonjour ! cria le fossoyeur. Au cimetière ça ne peut jamais être un bon jour… Ici on n’entend que des pleurs et de gémissements. Regarde là-bas.
-Il y a beaucoup de gens vêtus de noir… et ils pleurent, dit le petit prince.
-C’est vrai. Ils viennent d’enterrer leur mère. Regarde encore là-bas.
- Ces gens sont eux aussi vêtus de noir, et eux aussi pleurent beaucoup.
- C’est vrai, répéta le fossoyeur. Eux ont enterré leur pére.

- Alors on m’a dit la vérité, dit le petit prince. Ici, c’est bien les morts qu’on enterre…
- C’est cela.
- Moi, dit-il, je suis venu chercher une tombe.
- Il y a beaucoup de tombes et de tombeaux, je ne peux pas t’être d’un grand secours.
- Mais pourquoi donc ?
-Parce que je suis un fossoyeur. Si tu veux la tombe d’un mort, il vaut mieux que tu ailles voir celui qui tient les registres. Il cherche à l’intérieur, et il y trouve le nom de la personne qui est morte, la section et même le numéro de la tombe. Mais toi, tu n’as ni fleurs, ni cierges ! Alors je ne vois pas pourquoi tu cherches une tombe.
-Parce que, dit le petit prince, en réalité je ne cherche pas la tombe d’un homme mort…
-De quoi ? La tombe d’un vivant ? C’est cela que tu cherches ! cria le fossoyeur.
-Mais non, je cherche la tombe de l’amour !
- ça alors ! cria à nouveau le fossoyeur qui n’en croyait pas ses oreilles . Tu ne réussiras jamais à trouver le tombe de l’amour, je te le dis !
- Et pourquoi pas ?
- Parce que l’amour est mort avant qu’il ne soit né, dit le fossoyeur en poursuivant son travail.

Bir kuçuk prens hayrani olarak uzgun gozlerle baktim bu kitaba..
Kitap içindeki illustrasyonlar bu basarisiz yazarin kizina ait. Su sonuca vardim: Baba ve kiz Costa'lar yeteneksiz birer aile fertleridirler.
Baslik beni guldursun mu aglatsan mi karar veremedim.
Bir baska bolumde, sokak ortasinda kendine siringa ettigi yuksek dozda eroinden olen bir genci gorup, "insanlar cok garip varliklar, olumde bile mutlu birseyler buluyorlar" yargisina variyor kuçuk kahramanimiz.

HOW TO BE A PERFECT FRENCH MAN ?

2006-10-26T17:21:00.000+02:00

Isin püf noktasi, ingilizceyi mümkün olan en kötü sekilde kullanmak!
Söyle:
(ev arkadasimin yeni zelanda'daki ekolojik bir çalisma kampina yolladigi mektubu aynen aktariyorum)

We are a young french coupl. We are 22 and 24 years old, and we leave in NZ in February 2007 for one year. We are interested much to environnement, with the ecological dwellings.

We would like during this trip take part in the ecological construction of house. We saw your internet site and would like much to stop in your home enter July and September 2007. Is what that is possible?(<-- ben en çok bu cumleyi sevdim!) We wait your answer has soon. Thank you.

ps: sorry for the orthographe fault!

2006-10-25T14:05:00.000+02:00

sevgili chagall, resim sana çok yakisiyor.

PICASSLI

2006-10-25T14:01:00.000+02:00

Picasso yapar da ben yapamaz miyim? Oraya bir goz, suraya uyduruk bir burun koy, al sana picasso. Bosuna kizmamis sevgilisi "Sen beni neye benzettin lan Pablo, o kadar yamuk muyum ben allasen?" diye..

Kabus gibi bir gun!

2006-10-22T10:56:00.000+02:00

Bretagne'da, yagmur ve ruzgara dayanikli "gercek" bir semsiye almak için 70€ gerekir.
Benim gibi sanssizsaniz ve ayni zamanda 8 € luk bir semsiyeniz varsa o zaman b*ku yediniz!
Soyle ki:

1. Aldigim 15€ luk turuncu semsiye, dukkandan çikar çikmaz ters donunce, kendisine elveda deyip aldigim yere geri biraktim. Bu yuzden 1 hafta boyunca islanmayi goze aldim. Daha sonra baska bir magazada gordugum bir semsiyeye asik oldum. Kendisi bir oncekinden daha ucuz olmakla beraber, daha da saglam.
Siyah benekli transparan semsiyem ile havami ata ata apartmandan çikip, bakacagim çocuklarinin evinin yolunu tuttum..

2. Otuz saniye sonra ruzgar benim o saglam semsiyemi rezil etti, ayni zamanda ben de bana gulen iki salaga rezil oldum !

3. "Kader utansin!" deyip yoluma devam ettim. Metrodan indigimde yagmur durmustu ama benim kotu sansim hizla kendini ispat etmeye devam ediyordu elbette. Kanitlarina bir yenisini de ustume su siçratan bir araba ile ekledi, sagolsun.

4. Belli ki çocuklar da o gun en iyi gunlerini geçirmiyorlardi, birini tenis raketi, digerini tencere ile kosustururken buldugumda, iyice emin oldum.

5. Tum bunlar yetmezmis gibi metroda bir deli yine beni buldu ve yol boyu muzik dinlememe ragmen biseler anlatti.

6. Aç Anthony karisina kavustu, biz muradimiza erdik, baskalari kerevete çiktiiii...

hayat dersi

2006-10-19T12:51:00.000+02:00

<------ su belediye çalisanlari, polisler, jandarmalar çok muthis insanlar! bakiniz denizli'nin buldan ilçesi belediye zabita amirliginden, kendini ahlak bilgisi ogretmeni zanneden bir halk insani, "orasini burasini oynatarak" satis yapan pazarcinin ahlak dersini soyle vermeyi uygun gormus..

18 Ekim

2006-10-17T23:35:00.000+02:00

18 Ekim 1986. Bugun buyuk hediyemi alacagim gun, 4 yasindaki bir kiz çocugunun sahip olabilecegi en guzel hediye. Bir omur boyu yalayip bitiremeyecegim bir dondurma gibi.
Sabah erkenden babamla 'Amerikan Pazari'na gidiyoruz. Adana'nin en unlu çakma Levi's kotçusunun bulundugu; en muhtesem kremali ve karadutlu amerikan muffin'lerinin yaninda, bilumum 'made in usa' oyuncak, ayakkabi, parfum gibi ivir zivirin satildigi o muhtesem pazar.
'Doktor Seti' seçiyorum ben, "bunu alalim mi baba?" Içinde plastik stetoskoptan dev bir cimbiza, en dusuk kalite uyduruk pamuktan içinde kizilay'in ay'i olan yikama kabina kadar hersey var. Doktor seti degil o cennet seti benim için.

Simdi oglen oldu ya da belki aksamuzeridir.Doktor içeriye aliyor bizi, benim elimde hediye paketine sarilmis "cennet seti". Annem mavi çarsafli yatakta, yorgun, terli; kucaginda hediyemi tutuyor. Benim hediyem: DENIZ.. Orada oylece duruyor, kucucuk parmaklari ve kapali gozleriyle. "Anneee, ne zaman eve donup oyun oynicaz Deniz'leeee?" Annem gulumsuyor, gulumseyince ne kadar guzel oluyor .
Ben dunyanin en mutlu 4 yasindaki kiz çocuguyum simdi, çunku oyunlarimi paylasabilecegim biri daha var.

"Anne bunun gozleri niye surekli kapaliiii?"

Aradan birkaç gun geçti. Gozleri varmis meger.. Yesil. Yada yok, elâ. Karar veremiyorum. Iki tane minnacik badem tanesi gozleri. Sanki biri almis iki elâ bademi yapistirmis yuzunun ust kismina..Ne kadar guzeller, hiç boylesini gormemistim..
Siteden arkadaslarimin en meraklilari surekli kapimizi çaliyorlar:"Bana da gosterseneeee".
Ben kosup bir kere daha Deniz'i kucakliyorum, kollarimi gogsunun etrafina sariyorum, yuzu çocuklara donuk. Ben yurudukçe elleri ve ayaklari saga sola sallaniyor. Gururla bagiriyorum "Ne sirin dimiiiiii? Adi Deniz." Hep beraber mincikliyoruz bebegi. Ilk yardim anne yardima kosuyor.
"Oyuncak degil kizim bu!"
"Ne demek degil? Sen ben oyniiicam diye yapmadinmiii?"

Gittikçe buyuyor Deniz. Ben bitim diyorum ona, çunku kuçucuk.

18 Ekim 1987. Bugun Deniz'in 1. yas gunu! Sabah babam çikiyor evden, annem Deniz'in ilk yas gunu pastasini hazirlamak için mutfaga yollaniyor. Deniz'den ses yok, demek hala yas gununu bilecek kadar buyumedi. Misil misil uyuyor.
Sonra birden kapi açiliyor, babam ve annem Deniz'in odasina daliyorlar. Deniz buz gibi soguk, mor, oldugundan daha da kuçuk gorunuyor. Gozlerinin sadece beyazlarini gorebiliyoruz. Minik cigerlerine hava gitmiyor, israrla nefes almayi deniyor, olmuyor. Acile kaldiriliyor..
Korkuyorum..Annem agliyor, babam telasli. Babam beni eve goturuyor, yolda tek kelime etmiyoruz, annem geceyi minik oyuncagimla beraber, hastanede geçiriyor.
Ertesi sabah ilk is hastane. Yatagi Deniz'e buyuk geliyor. Yoksa Deniz mi daha çok kuçuk hastane yatagi için?
"Anneeee, niye Deniz'in koluna borular baglamislaaaar?"
Deniz'e bakiyorum 'Acaba ne zaman iyilesecek?'

18 Ekim 2006. Deniz bugun 20 yasinda. 1 yasinda hastane kokulariyla uykuya dalan, 2 yasinda adi soruldugununda "Nenijjj" diyen,3 yasinda evde don-fanila su çiçeginden sikayet ederek dolasan, 5 yasinda ranzanin ikinci katindan 'yanlislikla'(?) dusen, birinci sinifta Yonca Evcimik vak'asinin 'Abone' sarkisinda, kulotlu çorap+ tayt kombinasyonu ile dans eden, 12 yasinda dondurmasini benden once bitirdigi için sinirlenen, '80'lerin "kiç" kiyafetleri ve kabarik saçlari ile yatak uzerinde dans eden Deniz simdi 20 yasinda.

Koskocaman elâ badem gozleri var. Doganin oyun parklarindan daha guzel, sessizligin bazan en dogru cevap ve gulumsedigi zaman çok guzel oldugunu biliyor.

Nenij benim sahip oldugum en guzel sey.

IYI KI DOGDUN NENIJ, SENI COOOK SEVIYORUM !

merhaba gunu

2006-10-17T21:06:00.000+02:00

'merhaba!'
onun o 'merhaba' demesi hep siir gibidir. "r" leri uzatir, bjork'un "thank you verrrrry verrrrry much" deyisindeki "r" ler gibi aynen..kendine ait kuçuk bir oyun kutusu var. uzerinde çirkin bir palyaço resmi. annesi almis kuçukken ya da babasi, tam hatirlayamiyor. olsun zaten onun için uzerine dusunulmesi gereken daha çok detay var hayatta, mesela 'ben de herkes gibi mi yapmaliyim?' gibi. o yuzden simdilik çirkin palyaçolu oyun kutusunu beyaz tenli çiplak bacaginin kenarina koyuyor. ruzgar perdeyi aralayinca ince ve beyaz bacaklari parliyor bir an için içeri dolan gunesle. utangaçlikla karisik soyle bir gulumsuyor kendince, cunku utanmak için baska birinin baskislarina mazur kalmaya ihtiyaci yok onun. o dogdugundan beri oyle, biraz utangaç biraz umursamaz, o yuzden simdilik utanç duygusunu da kutunun içinde birakiyor.saçlari siyah, tel tel. bazan su yana tariyor, bazan bu. kimi zaman hiç taramiyor bile, ama o iki uç perçem ille dusuyor alninin ustune. ikizinin albesini yok onda. onda baska birsey var.sevgiliyi en guzel sevgili, dostu en guzel dost kilan seylerden hani. dogru zamanda dogru yerde olanardan ya da en olmadik zamanlarda bir delikten firlayip sizi guldurenlerden. ya hep olup ya hiç olmayanlardan. kuçuk oldugu için uzaktan gorunmeyenlerden.ama simdi bunlarin da hiçbir onemi yok. butun bunlari da toparlayip kutunun içerisine tikistiriyor. cunku bugun 'merhaba!' gunu. o bugun ne olup ne olmadigini sormak yerine, kendi kendine 'merhaba!' deyip basliyor gune. yol boyu gulumsuyor yine ise giderken, belli ki iyi uyumus. kendi kendine dertlesiyor 'bugun,' diyor 'çooooook guzel bir gun olsun!'. 'merhaba!' diyor taze portakal suyu sikmakta olan tostçuya, karsi pastaneden bir alman pastasi aliyor. cunku o sever alman pastasini, soyle boooool kremali olanindan. o pastane istanbulun en guzel alman pastasini yapar. az kisi bilir bunu, o dahil.

creep

2006-10-12T18:26:00.000+02:00

çok hos olmus..

http://www.koreus.com/media/radiohead_creep.html

Beautiful India

2006-10-11T22:07:00.000+02:00

degisken ruhum

2006-10-08T11:41:00.000+02:00

boyle hissediyorum iste kendimi; biraz soyle biraz boyle. biraz kirmizi biraz yesil, bazan siyah bazan çok mavi.

oyle degisken iste benim ruhum. bu baska ulkede çogu zaman soyleyim: betonarme uzerinde dolanan yemyesil minnos bir yosun. ben o kadar parlak degilim ama, o kadar goze batmiyorum. birçogu farketmeden geçip gidiyor yanimdan.

sahi, ille farkedilmesi mi gerekiyor?

degisken ruhum benim, sana sesleniyorum;bir anlasma yapalim; kaybeden top olsun, kazanana bir bira ismarlasin, uç mum yakip seyrine dalsin.

benim degisken ruhun, duydun mu beni?
bu anlasmaya gore iki tarafta bencil olmasin. hep sen olmak isteme mesela ilgiye muhtaç. ya da ne bileyim, çikolatadan aldigin keyfi baska seylerde de bulmaya çalis.

istop oynayalim senle, sen topu havaya atip bir renk tut, ben kosup onu bulayim. 'mavi' yi seç mesela.. deniz mavisi, okyanus mavisi, gok mavisi, turkuaz, lacivert, hangisini canin isterse. ben hemen kosar bulurum onu sana, hatta istersen dalarim en derinine, bir deniz kabugu çikaririm, bir de uzerine edip cansever okursam sana dilin tutulur sevinçten. ben bilirim çunku senin duslerini ve gerçekliklerini. bilemezsin sen bazan arasindaki ayrimi, ama is birligi yaparsan ogretirim onu ben sana, ders vermisligim vardir benim zamaninda, o zamanlar tayyor ile gezerdi bacilar, sen bilmezsin. simdilerde kot giyiyorlar.

seni alirim ben, bir michel gondry filmine sokarim. orda bul kendine bir rol, ille bulursun zaten, fonda fitzgerald çalsin, çok alakasiz oldu degil mi? sen seversin ama boyle baglantisiz seyleri, ben onu da biliyorum. hatta bir cumleye baslayip sonunu getiremeden bir baksasina atlarsin, bu yuzden fikra anlatmak yakismaz sana. insanlarin sesi kesilir bazan.

cunku sen su betonarme uzerindeki yalniz gezen minnos bir yosunsun. yesilsin hem de, umut yesili. ama o yosun kadar umutsuzsun; istersin ki alsin biri oradan seni denize atsin, olmaz oyle sey! ogrensene yurumeyi artik sen! olmuyor ama degil mi? cunku ne sen betona aitsin, ne beton sana. bilemezsin tabi ne yapacagini, ama derin bir mavide olsan simdi mesela..
hindistana git sen, guru ol, yogi ol, saddhu ol. inekleri besle, nil de çamasir yika. hazir çamasira elin degmisken kendini de bir yikasan ne iyi olur.

benim degisken ruhum, burcun neydi senin? zodyakin hangi burcu? ah yay mi? en uyumsuzu! bir de genlere koç karisinca boyle oldun iste sen, git boyut degistir, fors major durumlar bunlar, baktin olmuyor, degistireceksin boyutunu. kaç tane var onlardan? sst, annen okur simdi bunu oyle seyler yazma.
git bi yesil çay koy kendine, bi tutsu yak, gogsune lavanta yagi sur, meditasyon muzigi koy. sen seversin oyle mistik seyler. rahatlatladin simdi degil mi?

gel bir anlasma yapalim ruhum, sen uyumlu ol, ben daha fazla canini yakmayayim. yoksa edip cansevermis, bok pusurukmus, unut!

sevgili kucuk yosun, sana sesleniyorum, çok kaybolmus ve zavalli bir halin var senin.. acidim sana, bir bjork klibi içine atasim geldi seni, mother oceania olsun, orda yuz kendi basina.

sevgili kucuk ruhum, sana sesleniyorum, sana acimaktan ise vazgeçiyorum. çunku senin hatalarin varsa, aynisindan benim de var! hatta bende promosyon var, bir alana ikincisi bedava!

taziyelerimi yolluyorum butun mezarda yatanlarin yakinlarina; alin kendinizi bir yilki atinin ustune koyun.

Foto: "acid green" Deniz Ilgar

hafta sonu kaçamagi

2006-10-04T12:34:00.000+02:00

anket

2006-09-30T21:51:00.000+02:00

Bir fransiz sitesinde resmi olmayan bi anket hazirlamis fransiz kardesler, hep beraber bakalim:

L'adhésion de la Turquie à l'UE (Turkiye'nin AB'ye girmesi )

Je suis pour : (evet) 23,64%
Je suis contre : (hayir) 71,58%
Ca m'est égal : (farketmez) 1,5%
Et pourquoi pas la Chine! : (çin neden girmesin o zaman!) 3,73%
Nombre de votants : (oy kullananlarin sayisi) 30930

A million candles

2006-09-29T09:45:00.000+02:00

Herkese gunaydin! Eger bu blog'u okuyorsaniz, sadece 5 dakikanizi ayirip, asagidaki linke tiklayarak, milyonlarca çocugun çocuk pornolarina kurban gitmelerini engellemeye yardimci olmak amaciyla bir mum yakabilirsiniz.. Kisisel bilgiler veya bir ucret odemeniz gerekmiyor. adres soyle:
http://www.lightamillioncandles.com/
site sizi yonlendirecektir.. 31 Aralik 2006 ya kadar 1 milyon mum yakabilmek umudundalar, ancak sayi su siralar 260 bin civarinda dolasmakta. Blog sahibi arkadaslar da daha buyuk kitlelere ulasmak için kendi bloglarinda bu kampanyaya yer verirlerse fena olmaz aslinda. "Ask" baslikli pps ler, veya "bunu bin kisiye yolla dilegin gerceklesir" gibi saçma sapan forwardlar yerine bu çesit kampanyalara yardimci olabiliriz. Benim yaraticiligim "pause" durumunda bu aralar, kendisi ile çikar tartismalari yasiyoruz ne yazik ki.. Adam eder etmez kendisinden faydalanicagimdir insallah masallah!

2006-09-17T16:57:00.000+02:00

Teyzem dedi ki; farklı sosyal sınıflar arasında yapılan araştırmaya göre alkol içenler, içmeyenlere oranla % 14 , sosyal içiciler, bar dışında içenlere oranla % 7 daha fazla para kazanıyorlarmis.

uyduruk falci

2006-09-13T20:31:00.000+02:00

bu aksam uzeri, ilk defa "bu-sefer-ciddi-ciddi-kahve-falina-bakmaya-çalisma" girsiminde bulundum. sonuç sasirtici:
butun fincanin içinde once kuslar, ejderhalar ve kahverengi-beyaz surrealist sekillerden baska birsey bulamayip tam heyecanimi kaybedip "senden falci malci olmaz asli" diyecekken, fincan altligini unuttugumu farkettim. altligi ters cevirince butun telve akti da akti, bende yasli neneler gibi "oh oh, butun huzursuzlugunu uzerinden bu telve gibi sip diye aticaksin" dedim.
sonra hemen sol alt kosede bir haç çikti, benim gibi bir zindigin kahvesinde haç ne gezer derken, bir ikincisi, bir uçuncusu belirdi.. "ben heralde dini butun bir hristiyan oluyorum ilerde" derken dank etti: mezarlik!
niye akil etmedim ki? mezarlik iste gupegunduz. orada burada siralanmis simetrisi bozuk haçlar, etrafinda da telveden olusan koyu bir kalabalik. yasli nenemizi dusundum bir an için, bu sene 87 yasina basacak olan, durmadan kenetledigi ellerindeki basparmaklarini huzursuzca çeviren, çiçekli "kiç" elbiseler ve onlarin rengine uymayan yelekler giyen, dikkatsizce yerlestirilmis beyaz biyiklarina ve sirt agrilarina ragmen surekli gulup, birbirinden komik espriler yapan nenemiz..
iki saat sonra telefon çaldi; ev arkadasimin annesi..
"kardesim vefat etti, nicolas'ya soyler misin?" dedi, "olur" dedim.

boylece benim uyduruk kahve falciligi kariyerimin ilk adimlarini atmis oldum.
ama boyle nahos bir haberle bunu kesfetmek pek hos olmadi. amcasini tanimadigim için çok uzul(e)medim, hakkinda sadece yillardir hasta olup, aylardir hastanede yatmasina ragmen hala elinden felsefe ve tarih kitaplarini birakmadigini ve bundan 1 ay once ev arkadasima "son dakikaya kadar ogrenecek birsey illa ki vardir" dedigiydi..

deniz kestanesi

2006-08-29T14:56:00.000+02:00

mor bir deniz kestanesi olsam serin sularinda mavi ege'min.

foto: deniz

.

2006-08-19T20:06:00.000+02:00

Yerlebir ederdi duslerimizi
bir tokat darbesi ile, dunden kalma;
sert ve acimasiz.

Ne zaman buyuduk biz,
ne zaman akillandik?

Nerede kaldi yasemin beyazligi
tenimizin,
ve nâne kokusu nefesimizin;
birbirimiz için aldigimiz ?
Taptaze

Denizlere açilisimiz, karayelde
Foça sahillerinden
kirmizi balikçi tekneleriyle.

Balik kokusu asmali sokaklarinin
ve miriltilari aç kedilerinin.

Nasil yaslandik boyle 3 gunde,
ne kaldi bizden geriye,
tozlu masalarda eskiyen
kuf kokulu anilar disinda?

asli ustok.

Fotograf: Deniz ILGAR "Ege"
daha fazla bilgi için: http://www.usefilm.com/photographer/78922.html

What's the point..

2006-08-18T14:43:00.000+02:00

WHATS THE POINT OF
TAKING A PICTURE
?

NG Fotograf yarismasinin birincisi

2006-08-16T16:05:00.000+02:00

National Geographic'in "Insan" konulu Uluslararasi Fotograf Yarismasi'nin birincisi bir Turk!

Ödüle hak kazanan Erdal Kınacı, fotoğrafı dahil olduğu bir sosyal yardım derneğinin çalışmaları sırasında Mersin'de görüntülemiş.

Oguz Meriç'ten Ilginç bir Fotograf Projesi

2006-08-15T10:34:00.000+02:00

Oguz Meriç fotografçi bir dosttur. Bu siralar yeniden hayat vermek istedigi projesine gonullu olarak katilacak kisiler aramaktadir. Projenin konusunu genel olarak "Kadin ve kadin kimligi uzerinde olan baskilar" diye aciklayabiliriz.
Asagida Oguz'un kaleminden cikan yaziyi oldugu gibi aktariyorum. Bu projede yer almak isteyenler olursa ortaya cok guzel bir calisma cikabilir.

Sunu soyleyebilirim ki Oguz, calismasi kolay olan bir insandir, oyle "Ben soyle artizim, ben boyle artizim" havalarina girip te biyik uzatip, siyah beyaz boyuna cizgili gomlekle gezmez, kucucuk yuvarlak Fransiz profesoru gozlukleri de yoktur, o yuzden kendine guvenebilirsiniz! Fona arada bir Bjork koyar, ya da bir meditasyon muzigi, iyice havaya girersiniz, benden soylemesi!

Bitmemis bir is...
Bu proje 8 yil önce bir bienalin çalisma konusundan yola çikarak gelistirdigim bir fikirle baþlamiþ ancak henüz sonlandirilmamistir. Kadin kimligi... Kadin gelismis veya gelismemis bütün toplumlarda çesitli baskilara ugrar. Bu baski, kadinin içinde bulundugu topluma, toplum içindeki sosyo-ekonomik durumuna ve baska pekçok nedene baglý olarak farkliliklar gösterir.

Kadinlarin üzerinde olusan baskilar, bu arastirmanin öznesini olusturuyor. Bu projedeki fotograflarda kadin, gögüsleri ile ve üzerindeki baski bir cam ile sembolize ediliyor. Cam, her kadina (gögüse) farkli baskilar uygular ve kimi zaman “görülmeyen” ancak varolan bir baskiyi da çagristirir. Fotografik tespitler bireylerin parmakizleriyle bütünlestirilir. Böylece herkes için farklilik içeren ve benzersiz olan parmakiziyle o kisi arasindaki bag kurulur. Ayni zamanda birey, farkliligi ve benzersizligi ile varligini onayladigini belirtir.

Kisiyle ilgili somut bilgiler, isminin basharfleri ve meslek bilgisi olarak verilmektedir. (Isim bas harfleri ve meslek bilgileri gerçek olmayabilir) Önemli uyari: Bu proje “güzellik” arayisinda olan bir çalisma degildir... Farkli baskilari ortaya koymak için çesitliligin arastirilmasi önkosuttur. Bu nedenle; güzel olan / olmayan ve hatta özel durumlari içeren tespitler yapilacaktir. Bu nedenle bu projenin parçasi olacak gönüllülerin nasil göründükleri degil, gerçekte ne olduklari önemlidir. Kendinizi ne kadar begendiginiz ve ne kadar güzel oldugunuz bu projenin ilgi alani içinde degildir.

Not: Çekime katilan gönüllü modellerin kimlikleri üçüncü sahislara bildirilmeyecektir. Meslek ve isim basharfleri degistirilerek kullanilacaktir. Bu proje ile ilgilenen ve gönüllü model olmak isteyenler veya çevrelerinde bu projenin bir parçasi olmak isteyenler, oguz@oguzmeric.com adresine mail atabilirler.

Oguz Meriç

Yazarin notu: merak edenler Oguz'un sitesine su adresten bakabilirler:
www.oguzmeric.com

otobus muhabbeti

2006-08-14T19:35:00.000+02:00

- Evlâdim surdan bi' kisi uzatirver bakiim.
-...
-Cocuum kime diyorum bak..
-Efendim teyze?
-Surdan bi' kisi uzativer, gâzi esi deyiver belki indirim neyin yapar..
-Yok yapmaz bence.
-Sen ne bilirsin be hirdavat?
-Tamam yav ne sinirleniyon?
...
-Evlâdim?
-...
-Cocuum cikar su zimbirtilari kulaandan bak kactir sesleniyo yasli teyze ayiptir..
-Ne ya? Volkmen bu volkmen, zimbirti diil alla allaaa, muzik dinleyoz.
-Ney denmez, efendim! Kapa su forkmeni de soyle sofere paranin ustunu hâlâ vermedi.. Gazi esi dedin mi sen?
-Hey allaaam, biraz "kuul" ol teyze bekle bi' adamcaaz daa yeni aldi yav parayi..
-Allah'in sevdii "kul"uyum ben edepsiz, seni kim egitmis boyle, dinsiz imânsiz?
-Kuul dedim minnos teyzem yannis annama sen, kuul iste yani zen ol, rahatla, yes ok. Caktin mi? hahahah
-Bana bak senin o Agri'ya kadar uzanan dilini kesiverrim gevur kufurlermi edersin n'aparsin, edepsiz! Kendi dilini konussana civciv, ne kullanirsin gevur kelimeler? Yetmedi mi Turkce sana?
-Yav, aman be teyze, yeni tirend bu senin yasin gecti, yeni cenerasyon boyle simdi, moda bu, hem..
-Sus! Tuh tuh tuuuhh, agzi buzulesice! Sen bilmezsin bizim zamanimizda ne guzel konusulurdu Turkce, tuh utan kendinden arlanmaz seniii. Indir sofer evlâdim beni burda, para ustu kalsin sana simit alirsin, bu gencler yilan dilleriyle oldurecekler beni yoksa!
...
-Ne dedim ben yaaa alla allaaa..

yazarin notu: ohooo! ne demedin ki?! sen ve senin gibi yuzlercesi, binlercesi neler demiyorsunuz ki?!

Adalar

2006-08-13T17:07:00.000+02:00

Adalari mi sordunuz?
O zaman anlatayim..
Ile de Houat ve Ile d'Hoëdic, Fransa'nin Bretagne bolgesinin guneyinde, Quiberon departmaninin sahillerinin uzandigi Atlantik Okyanusu'nun kiyilarindaki bir kac adadan ikisidir.

Ile de Houat, uzerinde kisin 350'den biraz az; yazin 2000'den biraz fazla kisinin yasadigi, kilometrelerce uzunlukta altin rengi ince kumsallarin ve metrelerce derinlikte yarlarin bulundugu, maki bitki ortusunun hakim oldugu kucuk ama mutlu bir adadir.
Ada halki biraz soguktur ama balikcilar guler yuzludur. Bundan bir kac yil ocesine kadar 30'u bulan balikci teknesi sayisi, bugun 10'u zor geciyor.

Ozellikle Paris'lileri sevmezler; cunku onlar bir kac ay islettikleri fabrikalardan toparladiklari paralari cebe atip, gelip bu adadan, ada halkinin bile almaya gucu yetmeyen, evler insa ederler. Ultra modern evler.. Hatta bazan ultra cirkin modern evler.
Merkezdeki evlerle kiyaslayinca hic bir degeri yoktur bu evlerin. Sogukturlar, o evlerde rezene kokusu olmaz, anilarin getirdigi sicaklik bulunmaz..

Oysa eski evlerin etrafi rengârenk ciceklerle susludur, eski halk birbirine selam verir, bizim gibi garip kampcilara da selam verirler eger biz verirsek, ama Paris'lilere vermezler. Cunku onlar da zenginlikten ne yapacagini sasirmis her insan gibi her yeri istilâ edebileceklerini, para ile herkesin gecmisine saygi duymadan ahip olabileceklerini sanirlar; tabi onlar da atalari gibi yanilirlar..

Serindir ada hep, gokyuzunde bir tane bulut bile olmasa da ruzgâri vurur insani caktirmadan.
Aksama hissedersin ugultuyu kulaklarinda..

Okyanusun suyu soguktur, ciglik attirir insana. Bizim buyuk ada gibi degil bu, ayak parmaklarin birbirine yapisir soguktan. Bacaklardan ustunu fazla zorlamaya gerek yok; ya ciglik cigliga kosucaksin suya, ya da git kenarda otur da utan kendinden! Hele bir de okyanusta hic yuzmediysen.. Ama okyanustur bu iste, baska bi havasi var.
Bir kere ismi havali sekerim: OKYANUS.
Sen hic okyanusta yuzdun mu?

Adada araba yok, yasak. Zaten oyle seylere gerek yok, bisiklet var. Ama biz hep yuruduk, boylesi daha guzel.

Gun batisina en guzel giden iyi bir kirmizi sarap ve yaninda peynirdir. Biraz fazla Fransiz oldu ama.. Ya da bizim sarmiskli kofte olsa o da iyi giderdi. Ben bunu soyleyince burun kivirdi bizimkisi. "Amaaan," dedim "Sen bilmezsin boyle seyleri."
Bizim oralari cok cekti canim ama sarapla yetindim ben, yine icime attim tum duslerimi.

Ile d'Hoëdic ise yarim saat uzakta, incecik beymbeyaz kumsallari olan baska bir cennet ada. Bir cennet adadan diger bir cennet adaya haydi bakalim hop hop hop!

Bu ada, daha az guzel ama daha fazla guler yuzlu.En azindan selam vermeden once selamin ille de bizden gelmesini beklemiyorlar.. Kucuk bir koy gibi, herkesin evinin onunde bir bahce var.
Ama kamp yapmaya gelenler kelimenin tam anlamiyla hiyarlar cunku bizim pazar gunleri "cizzihli picama"sini giyip son kalan yesillik alanlari "piknik bu bilader" ayagina talan eden yurtdaslarimiz gibi, cerini copunu arkasinda birakiyorlar. Kamp mevsiminden sonra kamp alaninda bir tur atarsaniz bir ev olusturacak kadar esya bulursunuz. Donundan fanilasina, havlusundan, sisme yatagina, cadirina..

Sonra bir aksam konser vardi. Afrikali bir gitarist ve beyaz bir bir perkusyoncu kiz. Biraz African Blues, biraz Reggea yaptilar. Iyi ettiler, bize de heyecan oldu, ictigimiz ickileri ve yedigimiz en igrencinden hazir konserve yemekleri bir guzel hazmettik. Grubu gorup te gaza gelen 5 perkusyoncu genc ellerinde djembe'ler sahneye attilar kendilerini, onlardan da gaza gelen saksafoncu bir hatun "ay" dedi belli ki kendi kendine "benim de calasim geldi". Gerci pek bise duyamadik ama olsun.

Donus zor geldi bize, ayaklarimiz reddettiler limana dogru inmeyi. Ama n'apalim? Para bitti. Kalan 3 euro ile ne ayi oynar, n karin doyar. Son kusura kadar harcadik biz de! Adalarda banka yok, onceden bir hesap kitap yapmak lazim.

Tatil bitti bu yaz.
Berlin'de eglendim, adalarda dinlendim!

Fotograflarla Berlin

2006-08-13T11:45:00.000+02:00

Boyle notalar koymuslar oraya buraya, adina Modern Sanat diyorlar(!), savas sonrasi %90'i harap olan Berlin ve duvar uzerindeki grafitiler.

Berlin'in simgesi olan ayilar, her ulkenin kendine ait ayisi var, bizimki 2. resimde, ortadaki ayi..

Berlin Duvari'nin kalintilari, Hitler'in acimasiz kararlarini aldigi Parlemento Binasi ve Dogu ve Bati Berlin'i birbirinden ayiran Bradenburg kapisi..

Berlin Duvari'ni gecmeye cali sirken olenlerin anisina yapilmis minyatur bir duvar:

Berlin Zafer Aniti, kuvette biralar ve savasta harap olan ve insanlarin savasi unutmamalari icin restore edilmemis olan kilise..

Liberté à l'expréssion sexuelle !

2006-08-12T19:58:00.000+02:00

Paris-Berlin Yolculugum

2006-08-12T19:07:00.000+02:00

Paris'e otostop pek ise yaramadi; 3 saatte en fazla 50 km yol yapinca, en yakin sehirden trene binmeye karar verdik. Kamyoncu aldi bizi, goturdu birakti bir yere, kotu ettik; 2 saat boyunca gecen 75 plakali Parisli kendini begenmisler, buyuk ve gosterisli arabalarinin kapali camlarinin ardindan (cunku onlarin klimalari var arabalarinda) 'wallah yer yoh bilader' gibisinden yuz-goz isaretleri yaptilar, almadilar bizi. Paris'in en unlusu, Seine Nehri uzerine insa edilen ilk kopru olan "Pont Neuf" (Yeni Kopru) adina ragmen Paris'in en eski koprusudur. Altinda evsizler yatar. Son resim ise unlu Notre Dame katedralidir.

Guzel bir fotograf makinam var benim, boyle artiz bulut fotograflari filan cekerim.

Berlin ve Izlenimlerim

2006-08-02T21:33:00.000+02:00

Son 13 gun dugme deliginden baktim Berlin'e, bayagi buyuk gorundu gozume!
Love Parade'i iki gunle kacirdim, Gay Parade'e yetistim. Her drug queen'in ve her "icinde yatan kadini disari cikarmaya amac edinmis erkegin"-50 yasinda bile olsalar- fotografini cektim. Cok popo fotografi cikti gerci ortaya, utandim karsidan cekmeye yada profilden "N'oluyo' laaan?" diye uzerime gelirler diye.. Iyi de ettim cok guzel popo fotograflari cikti ortaya, Man Ray bu kadar iyisini yapamazdi. Yasli popolar, genc popolar "Burda mi yicen abi yohsa paket mi yapim?"

Sonra bizim muzisyen arkadaslar orda burda guzel konserler verdiler. Cingene caz'i yapiyorlar (jazz manouche), boyle Reinhardt'tan Parker'a kadar genis bir repertuarlari var. Beyaz sarapla iyi gidiyor.

Son konserde tatsiz bir deneyim yasadik ama. Arilar basti konser alanini vizir vizir dolastilar, teror saldilar. Ben de bir "doga sever" olarak, "bir hayvana zarar vermezsen o da sana zarar vermez" felsefesinden yola cikip gayet "kuul" takildim arilarla. Lakin arilar diger hayvanlar gibi degiller. Onlar sebepsiz gelip adami en olmadik yerden sokarlar.. Once gitaristi kafasindan soktu, sonra bir baskasi beni dizimden.. Konser bitmeden bas saksofoncuyu da poposundan isirinca (ben anladim insan olsun hayvan olsun berlinlilerin popo ile bir takintilari var), arilarin hic de o kadar sevimli yaratiklar olmadiklarina ikna oldum. Atalarimiz ne demis?
ARI ILE SAKA OLMAZ!
Cok dogru.

Ustelik Alman erkeklerini, kafalarinda bir kutu jole, beyaz pantolon, beyaz fanila, beyaz ayakkabi uclusu ile, ya da alman kizlarini her gun fast food yemekten davul gibi sismis sivilceli hatunlar olarak hayal ediyorsaniz pek yaniliyorsunuz.
O beyazlara burunenler, 15 yildir Avrupa'da yasamalarina ragmen hala yanlarindan gecen mini etekli hatuna hayvanî laflar atabilmeyi kendine amac edinmis, hic degismemis, hic degismeyecek olan Turk delikanlilardir. (Turk heryerde Turk derdi babam)
Sisko kizlar devri de bir nesil oncesinden sona ermis, her taraf sarisin Gisele Bündchen'lerle dolu. (Sarisin severlere duyurulur) Sarisin degilsen utan kendinden, tuh kaka pis cis.

Ha bir de siz Almanlari utangac mi saniyordunuz? Hic degiller!
Gol kenarinda evde mayolarini giyecek vakit bulamayan(!!) amcalar ve teyzeler, cort diye ic camasirlarini cikartip cart diye bikini veya sortlarini giyiyorlar.
Sicak cok vurmus.

Bu arada Paris Berlin'den daha zengin diye mi dusunuyorsunuz? Almancilarin en eski model Bmw ve Mercedes'lerini saymazsak, en orta halli Berlin'linin altinda bir Mini Cooper illâ vardir. O yoksa Jeep vardir. O yoksa Porshe vardir. O da yoksa daha da iyisini bulurlar. Berlin'li bunlar, dalga gecmiyorlar.

'89 yilini unutmamislar ama duvar yikilsa bile eski sertlik kalmis iclerinde. Bir kere cok cabuk sinirleniyorlar. Diyelim ki tam karsidan karsiya gecerken yesil yandi arabalara, sen eger ortada kaldiysan sictin! Orda ezerler seni; ezmesse pis kornasi ile psikolojik baski uygular sana ki oracikta delir ve kendiliginden ol diye.

Ha bir de muzelerde yere oturmak yasak, "her an biri uzerinizden yuruyebilir"mis.. Cok ilginc. O biri uzerimden nasil yuruyecekse? Yururse helâl olsun ona, sapka cikaririm.

Helâl demisken, Turk supermarketlerinin ustunde 5000 punto ile "Gunluk helâl et" yaziyor. O helâl et nasil oluyor? Hayvanina mi bagli? Yani diyelim inek bi gun once sevismis ise o helâl olmuyor. Peki nerden bilicez o inegin sevisip sevismedigini?

Berlin'de doner+ayran 2.50€.
Metro 2.10€

Yani cebinde 2,50 varsa, ya ac kalican ve metroya binip sadece bir istikamet boyunca ilerleyip, elinde kalan 0,40 ile kendine lolipop alicaksin; ya da doner+ayranini eline alicaksin, ayaklarina kuvvet dileyeceksin.

Berlin'deki Cinliler "biraz" kavramini bilmiyorlar. Bir kutu noodles'in icine aci sosu bocaliyorlar. Sonra cik isin icinden cikabilirsen. Ustune kurutulmus sogan koyuyorlar bir de.. Ben pek alamadim tadini ya..

Yarin sabah Atlantik okyanusu'ndaki "Île de Houat" isimli bir adaya gidiyoruz. 10 gun camping. Sabah okyanusa karsi uyanacagiz. Kendimi motive edip her gun biraz da yoga yaparsam benden krali yok! Donuste de ada izlenimlerimi yazarim. Bir de fotograflar eklerim.

fakir

2006-07-10T13:21:00.000+02:00

Bir varmis, bir yokmus.. Bir fakirin sofrasinda bir kâse cacik varmis. Bembeyazmis, salataliklar sakalasirlarmis birbirleri ile: "seni yiiiceeeeemmmmm".

Bir yokmus, bir varmis.. Bir fakirin kapisini bir kâse cacik calmis. "Buyrun," demis fakir, "neyim var neyim yok ise paylasacagim sizinle, soz."
Misafir "bir kâse cacik", evdeki "bir kâse cacik"a oracikta asik olmus.
Bir gece karanlikta beraber kaçmislar. Salatalik ormanindan gecip, sulak alana gelmisler. Göl kenarinda sevismisler.

Fakir aç kalmis.
O hep açmis zaten.
Zavalli fakir, hayat neden ona bu kadar acimasiz davraniyormus ki?
Savas almis götürmüs ne varsa elinde.
Savas ailesini almis ondan, arkadaslarini almis.Hayatini almis.

Ne varmis, ne yokmus?
Fakir varmis.
Savas varmis.
Yoksulluk varmis.
Hastalik varmis.
Silah varmis.
Korkusuzlar varmis.
Korkaklar varmis.
Su yokmus.
Yemek yokmus.
Sevgi yokmus.
Adalet yokmus.
Ne özgürlük varmis, ne özgünlük.

Olüm kokusu varmis. Tam orada, havada asili dururmus çok zamandir.

Zavalli fakir, keske insanlar hayatin degerini bilseymis.
Oyle degil mi?

nokta.

Ofidis ile Mustafa Hanim

2006-06-23T17:07:00.000+02:00

Zorlanmis gozlerini açmaya bugun Ofidis.. Arpacik çikmis iki gozunde de; belli ki çok dusunmus tum gece.

Kuçuklugunde yagan karin altinda kardan adam yaptigi gunleri tekrar yasamaya calismis su son gunlerde epeyce, soyle bir dalmis gozleri uzaga, annesinin sicak kokusunu aramis genis ve biçimsiz burnuyla.
"Hay Allah, bir sey goremez oldum.. Nalet arpacik, beni mi buldun? Peh.."

Bir ogle serinliginde arkadasi gelmis ziyaretine;
"Ooo, Mustafa Hanimlar gelmisler, hos gelmisler, nasillar insallah?"
"Cok sukur masallah diyelim," demis Mustafa Hanim, dertli dudaklari titremis; "Bir kahve yap bana, orta sekerli olsun, agzimiz tatlansin, sonra.."

Zormus Ofidis'in kahvesini içmek, suyundan çok telvesi varmis kenari gumus renkli beyaz fincanda. Yasli Ofidis hâlâ kahve fallariyla yasarmis su yasinda, son yedi yildir pek iyi haberler almasa da. Bir kendisi inanmazmis soylediklerine bir de siyam kedisi.

"Huuup, oh oh, pek guzel olmus, ellerinize saglik."
"... yaa, yaaa.."

"Bir derdiniz mi var Mustafa Hanimcim?"
Buraya gelenlerin zaten hep bir derdi olurmus. Mutlu biri çalmamis bugune kadar gicirtiyla açilan kapisini, genç kocasinin vasiyetindeki mirastan bahsetmek için gelen biyikli memur disinda..
"Hiç sorma Ofidis.." diye baslarlarmis hep soze, soyledikleri daha inandirici olsun diye de gozlerini soyle bir kisip agizlarinin kenarlarini da asagi dogru bukerlermis. Aslinda bazen kendileri bile pek inanmazlarmis ama kapiyi bir kere çaldiktan sonra geri donmek olmazmis. Sonra agizlari bir açilirmis bu dertleri bitmez dul kadinlarin, bir daha kapayabilene
askolsunmus.
Cimen yesili kadifeden yapilmis eski koltuga oturturmus bahtsizlari, kendisi bordaya geçermis.
Alirmis siyam kedisini eline, agir hareketlerle oksarmis kafasini kedi "mir mir" ederken.

Mustafa Hanim da herkes gibi sozlerine "Hiç sorma Ofidis.." diye baslayan diger cogunluktaymis. Ama o gun, bol telveli kahvesinden son bir yudum alirken gozunden bir damla yas suzulmus. Bogazi dugumlenmis, hickiriklara bogulmus.

Hayatinin 56 yilini paylastigi Gani geçen gece uykuya dalmadan once iç geçirmis, nemli gozlerle karisina donup yillardan sonra ilk defa "Seni seviyorum" demis.

Gani sert adammis. Oyle kolay kolay soylemezmis içinden geçenleri. Nefesi pipo kokarmis; bir elinde sari sayfali, eski kokan kitabi diger elinde dumani bitmez piposu ile saatlerce otururmus pencere kenarinda. Hiç bakmazmis disariya, zaten baksa da gorecek pek bir sey yokmus asagida. Gani "höt!" dedi mi torunlar çil yavrusu gibi kosustururlarmis saga sola. Ee, ne de olsa "Gani bu Ofidis, Canakkale gazisi.." imis.

Bu sabah uyaninca Mustafa Hanim, kocasinin etrafinda uçusan beyaz kelebekler gormus. Sevgiyle gulumsemis eski arkadasina, kapagi açik olan sol gozunu ince parmaklariyla kapatmis mirildanarak.Sonra pencereyi biraz daha aralayip kelebeklerin çikmasina izin vermis.

Bu sabah uyaninca Mustafa Hanim, en guzel elbisesini giymis, dudagini kirmiziya boyamis.

Bu sabah Mustafa Hanim, kendini kelebekler gibi ozgur birakmadan once Ofidis'e allahaismarladik demek istemis..

The Big Big Big Big Blue

2006-06-07T11:23:00.000+02:00

Bugün güzel bir gün!
Oyle olmali, çünkü ben oyle olmasini istiyorum. Yarin kopacak firtinadan önceki sessizlik günü bu (Meteoroloji yarina kötü hava verdi de, ben o çirkin psikolojiye kendimi bugünden kaptirmayayim diye telkin yöntemleri uyguluyorum).

Tembelligim üzerimde degil bugün, hele de geçen hafta sonu yaptigim "Ilk Fransa Dalisi" keyfini hâlâ üzerimde tasimaktayim.
Akdeniz degil tabi Mans denizi, daha soguk, daha karanlik, daha bulanik ve daha ölü.. Denizin rengi yok.
Hayat belirtisi yok. Tuhaf bir deniz Mans denizi, ne Akdeniz'in ne Karadeniz'in ne Ege'nin güzelligi var onda..
Tek basina yasayan yaslilar gibi; evleri naftalin kokan. Mans da kendi çirkinligini guzel plajlarla saklamaya çalisir.

Soguktur suyu, fazla çekmez insani. Gerçi ben 5.5mm'lik muhtesem balikadam kiyafetimle o soguga savas açtim!
Beni yenemedi Mans! Cansiz suyunda palet cirptim, dipte dolasan deniz kabuklarini topladim. Uzeri lila sedefli deniz kabuklarini, biçimsiz belki ama rengi guzel.

Bir de Luc Besson'un "The Big Blue"sundan kareler var aklimda. Minik Mayol'un Yunanistan sahillerindeki kayaliklara sakladigi ufacik paletlerini alip, evlat edindigi müreni beslemek için " çopooofffff" diye suya atladigi sahne var. Siyah beyaz.. Minik Molinari'nin kocaman yuvarlak gözlükleri ve biraz evvel yedigi sosisli sandivicten geriye kalan, agzinin kenarindaki ketçap lekesiyle, etrafinda zirvalayan kinali yapincagin "Enzo! Enzo! Can we split?" sorusuna, elindeki demir parayi hoplataraktan "You can't split a coin stupido!" diye italyan aksaniyla cevap verdigi kare var..

Ben obsesif insanlar gibi 6 yildir filan her mevsim seyrederim o filmi. Takintidir o benim için. Dönemsel olarak sara krizi gibi gelir birden "SEYRETMELIYIMMM" diye firlarim oldugum yerden. Günlerdir de çok seyredesim var, ama daha heyecanli olsun diye birkaç gün bekledim. Bu kadar yeter, sinirlarimi daha fazla zorlamayacagim. Bir de üzerine BBC'nin 1994 yapimli "Deep Blue" sunu takarsam ardindan ooooffff.

PS1: Deep Blue'yu bana tanitan Kizil Deniz'e tesekkurler!
PS2: Luc Besson abimize de tesekkurler, cok iyi is çikarmis.
PS3: Hakkimda yapilacak olan her türlü elestiriye bugün kapaliyim.

Komsuluk iliskileri

2006-06-06T11:56:00.000+02:00

Bizim ust komsunun kizi piyanist. Aylardir Beethoven'in Moonlight Sonata'sinin ustunde çalisiyor.. Cok da fena sayilmaz. Ben bayilirim ona. Beethoven bey ne iyi etmis de boyle guzel bir kompozisyon yapmis, buradan kendilerine saygilarimi iletiyorum (Samsun'daki teyzem Hacer ve Bartin'daki enistem Mahmut'a da ayrica opucuklerimi yollarim). Ay hatta bir de su aptal manken gibi "Beethoven"i canli dinlemek isterdim, konsere gelse de gitsek" gibisinden bir sey soyleyesim geldi. Soyledim, rahatladim.
Neyse bizim artist komsu bu olaganustu guzellikteki parçanin bir kisminda surekli takiliyor ve otuz tusa birden basiyor. Tam gozlerimi kapamisim, ruhum hafiflemis, "doriiinggg dirrroonnggg" diye manasinz bir ton nota.
Cikip dovucem ben o komsuyu. Zaten hiç bir zaman komsularimla iyi iliskilerim olmamistir.
Mesela bizim Goztepede'ki apartmanin karsisinda apartmanda ninjalar yasardi. Kocasi çizgili pijamasi ve artik pislikten sararmis fanilasi ile balkonda keyif yaparken, kendisi asagida hali yikardi.
Bizim pencerelerde de perde olmadigindan içerde burnunu karistirsan gorunuyor. Bizim biyikli kahraman oglenleri bizi izlerdi arada. Sonralari karisi bizim kapiciya sikayet etmis "Bu gizlar evde donlan donlasiyolar, ayip dineng bisey var" diye..
Sen misin beni sikayet eden? Senin zibidi kocan bakmasin o zaman kardesim, ben de inadina butun yaz mini sortla dolastim, balkonda içip içip sarkilar soyledim, inadim ya.. Gicigim ben.

Fors Major'un Hayalî Kahramanlari

2006-05-31T13:17:00.000+02:00

Efendim, bundan soyle 7-8 yil oncesiydi sanirim.. O zamanlar modaydi, biri bir kitap alsin, ben de ille okumak isterdim o kitabi. Son bir kac yilda degisti bu tabi, simdilerde gicik oluyorum oyle cok reklami yapilan kitaplara; sanki aslinda içinde okuyacak pek birsey yokmus da, o yuzden bit ton reklamini yapiyorlarmis gibi geliyor bana..
Bu yuzden mesela "Da Vinci Sifresi"ne acayip gicik oluyorum, mumkunse onumde konusmasinlar bu kitabi..
Neyse gelelim bu 7-8 yil once "moda" deyip de okudugum "Sofi'nin Dunyasi"na. O yaslardaki her kitapsever okumustur bu kitabi. Ha bir de dayanikli olmak lazim, karikatur kitaplarindan 500 sayfalik romanlara geçis o kadar da kolay degil o yaslardaki cocuklar için tabi.

Geçenlerde evde fransizcasini buldum "Aaa" dedim "Hadi bir de fransizcasini okuyayim, unutmustum bu kitabi"..
Okumaz olaydim.. Sonunu unutmusum onun, ne illet bir kitaptir o!
Descartes'in, Platon'un,Spinoza'nin vs hayatlarini ve hayatin anlamini çozmeye çalisma yolunda dogru sorular sormaya çabalarini okurken ilk defa okuyormusum gibi keyif aldim.. Ama sonu.. Alakasiz bir son, sanki yazar ne yapacagini bilememis ve cok baymis kitaptan da calakalem bir seyler karalamis.
"Blair Witch" gibi, ben o filmin sonuna da illet olmustum..

Mesela bazi romanlar var boyle oku oku doyamiyorum, hiç bitmesin istiyorum. O yuzden ben bir kitap yazicam. Sirinler hakkinda. Boyle mesela sirinler aslinda o kadar sirin olmasalardi nasil olurdu? O Uykucu mesela kokainman olsaydi aslinda, Sirin Buba da pezevenk olsaydi Sirine yi butun koye satardi.. Yada Gargamel aslinda bu asiri dejenere koye yardim etmek amaciyla "Ciizis Kirayst" tarafindan gonderilen bir misyoner ve o çirkin kedisi (adini simdi unuttum bilenler yardim etsin) sirinleri yemek yerine opuyor olsaydi. (Niye opuyorsa?)
Pazar gunleri yenilen aile yemekleri, break core partileri olsaydi ve sirinler koyler arasi otoyolda harley ile gezselerdi.. Bak simdi Sakaciyi koca sakalli, gobekli ve kalçalarina yapisan siyah deri pantolonla dusununce komik geldi!

Yada baska bir kitap yazsam Tsubasa hakkinda.. O rovasatalari cekip de filede donen topu hatirlarsiniz, o kadar guçlu vurur ki Tsubasa o topa, top sonunda elips olur. Sampiyondur Tsubasa, bizim minik Japonumuz, yas bas demez, her sutu "Goooooooooooooooooooolllllllll" dur onun!
Peki ya eger o minnak Japon aslinda, Japon mafyasi için çalisan bir tetikçi olsaydi? Rovasatayi çekip topu 90' a takmadan once agir cekimde gogsunun iki tarafindan ellerini çarprazlayarak iki dev magnum çikarip, kulubede oturan antrenor kilikli Japon istihbarat servisi ajanini alninin ortasindan vursaydi? Kaç kisi alkislardi seyircilerden acaba?

Hatta Yakari'yi dusunun. "Yak-kariiiiiiiiiiiiiiiiiii". Kucuk, masum kizilderili..
Clémentine'i dusunun,Malmoth atesten olmasin, sevgi elçisi olsun, mutlulugun resmini çizsin,Clémentine sakat olmasin, pis bi hatun olsun, Goofy'yi, Varyemez Amca'yi (gerci o zaten pintinin tekiydi) dusunun...
Kuçuk Deniz Kizi aslinda yunan mitolojisindeki gibi, tayfayi kendine asik edip gemi batiran kotu kalpli bir sahsiyet olsaydi..
Yada mesela Hansel ve Gretel aslinda yam yam olsalardi ve ormanda yasayan kendi halindeki zavalli teyzeyi karelere ayirip once parcalarla dama oynayip, sonra onu yeselerdi.. Iyk!

Ama iyi karakterler gerçekte kotu karakterler olsalardi, en buyuk karmasayi Muppet Show yapardi.. Gerçi baterist Animal kendi basina butun kuklalara yeter!
Susam Sokagindan bahsetmiyorum çunku aklima ilk gelen kurabiye canavari olacak, ve aç karnina kurabiye dusunmek iyi bir sey degildir! (Ama Edi ve Budu'nun diskoya gidip break dance yaptiktan sonra, kollarinda ikiser hatunla partiyi terkedip, Budu'nun malikanesindeki koko partisinden sonra sicak havuzda çiplak yuzduklerini dusunmek hos, hele bir de ertesi gun halledilmesi gereken bir uyusturucu trafigi varsa yeme de yaninda yat!)

Siz de Fors Major gibi 80'lerin çizgi filmlerine gozlerinizde yaslarla bakiyor ve Pikaçu'ya illet oluyorsaniz, asagidaki linki acilen oneririz:

http://www.realfiesta.com/anime.htm (bu siteden jenerik muziklerine de ulasabilirsiniz...)

bla bla

2006-05-17T11:28:00.002+02:00

Simdi mesela ben buraya niçin yaziyorum, bilmiyorum..
Bos bir gun daha iste, hava kapali; sicak gerçi ama gunes yok. Pis memleket burasi asabimi bozuyor bazen, guneyde olsak neyse.. Ama Fransa'nin bir tek Bretagne bolgesinde gunes yok. Simdi açsam televizyonu hava durumunu (hava vapuru) sunan hatun, ustunde çiçekli bir elbise, yuzunde 60 cm'lik bir gulumsemeyle bagira bagir konusuyordur : Fransa'nin geneli gunesli. Yer yer...vs...vs... Yandaki animasyonlu Fransa haritasinda bir tek Bretagne gunessizdir. Kuzey'de Mans denizi var bizim, guneyde de okyanus; ondan mikroklima var burda ama gunes yok. O "havadurumcu" çiçekli elbisesini giyer tabi, yaz ya orda.. Hemen havaya girmis..
Burda insanlar hala kahverengi tonlarini giyiyorlar..

Gunes olmayinca da ben boyle sinir bir insan oluyorum iste.
Ates grubuyum ben, sicak lazim bana, gunes lazim, enerjimi nerden alcam baska?

Ondan sonra der ki bayan ç. "aman efendim pek dertlisiniz bugun"
Evet! Napalim canim, insan evlâdi her dâim gulemez ya!

Asfalttaki parantez bacakli orospulari yazdigim zaman da hava kapaliydi, hatirliyorum.
Dertliyim tabi ben bugun.. Is yok, guç yok..
En kotusu; arkadas yok.
Ben biraz embesilim o konuda sanirim.. 10 ay oldu bak, hâlâ soyle en saglamindan bir arkadas edinemedim..
Tek neden ben degilim, onu biliyorum. Arkadas dedigin oyle ekmek sirasinda edinilmiyor. Edinilse bile burda ekmek sirasi diye bir sey yok ki! Avrupa ya burasi, ekmek sirasi cok "ilkel" geliyordur! Bilet sirasi olsun diyelim mesela. O var.
"Dost" bile demiyorum, dikkat!
Hani ufak olsam, oynamaya çagiririm. Ama bu yaslarda biraz zor sanirim. Okul da yok ya..
Gerçi okulda bir tane Japon hatun vardi, unuttum gitti adini. O komik bir kizdi mesela ama bir de Alman bir hatun vardi, o biraz tuhafti. Bir seferinde beraber yerde otururken arkamizdan geçen bir çocuk, egilip kizin pantolonundan gorunen iç çamasirini çekip "Sergi mi var bugun?" deyince, bizimkisi aglamaya basladi. Ben çok guldum tabi buna, kiz bozuldu ben gulunce..
Sonrasinda ben bayip okulu birakinca da bir daha gormedik birbirimizi..

Yok, yok... Gunes olmadi mi ben de memleket gibi pis biri oluyorum.
Soyle gonul ister ki, alayim kitabimi, gideyim Thabor bahçesine, kus sesleri ve agaç golgelerinde okuyayim.. Gunes yaksin alnimi, bakislarim kaybolsun satir aralarinda, tatli ve yumusak bir uykuya dalayim hafif nemli çimlerde.. Gulumseyerek uyanayim..
Hatta geçenlerde "kocam" elinde bir daktiloyla çikageldi, eski bir Remington..
Onu da alayim yanima, daktilo sesi duyanlar merakla baksinlar etraflarina, ben basimla selamlayayim onlari..
Ama gunes yok iste, evde kos kos oturup kitap okuyacagim..

Iki ay oncesine kadar oglen 12 ye kadar muhtesem bir gunes vardi burda.. Ama çanlar 12 yi bir kez çalsin, butun bulutlar bir anda, anlasmis gibi kapliyorda gozkuyuzunu, aksama kadar tik yok!
Hele de benim gibi gece saat 2 ye kadar çalisip, gozunu sabah 11 de açiyorsan, hiç sansin yok!

Simdilerde hava degisti, o "oglenden once gunesi" de yok artik..

Belki saat 17 den sonra açar..

Belkide açmaz..

Neyse, aksam bir caz konseri var; o motive ediyor beni.
Bir de fors major un getirdigi sekerparenin uzerine 2 bardak su, 2 bardak seker ve 5 damla limon suyu ile serbet yaptimmi oooohhhh, keyfim yerine gelir!

What if..

2006-05-16T16:57:00.000+02:00

What if you slept? And what if, in your sleep, you dreamed? And what if, in your dream, you went to heaven and there plucked a strange and beautiful flower? And what if, when you awoke, you had the flower in your hand? Ah, what then?

Coleridge

fors majorun, fors major durumlara etkisi

2006-05-03T13:03:00.000+02:00

Ben deniz fors major'un kiziyim. Fors major'un kiziysam da her yonumuz birbirine benzeyecek degil ya!
Mesela fors major isminin hakkini fazlasiyla verir; cunku o gercekten "fors major" durumlarin adamidir. "Yo Camayiken stayl, yo ma dont wori, no problim"; yani rahattir ve ekstrem durumlara cozum bulur. Bir ornek verelim:
Dugunden 3 gun once "Ben bunu giycem!" diye tutturdugum turuncu cizgili elbiseyi gorunce "Naaaayyyyyyyyyiiiiirrrrr" diye bi nâra atti once. Sonra sokaklara atti kendini. Yer bilmez yordam bilmez, arsinladi arnavut kaldirimli Rennes sokaklarini, bir dukkânda durakladi.
Aksam elinde bir kagitla cikageldi "Budur!" dedi. Ertesi sabah 7 kisi elbiseye bakmaya gittik.
"Oh!" dedim "Ciiiizis kirayst." 7 kisi de onay verdi elbiseye. Ben de kendi dugununde beyaz gelinlik giymeyen fors major'un icinde kalan ukdesini costurmak istemedim. Iyi de ettim sanki, yoksa dugunde gelini kutlamaya gelenler fildir fildir gelin aricaklardi etrafta; beyazlar icinde bir hatun goremeyince de bir tek damati kutlamak kalicakti geriye!
Sonuc: Ben beyaz oldum, fors major sevincten bir daha agladi.. Turuncu elbisem yaza kaldi =)

Sessiz sabah

2006-04-29T11:33:00.000+02:00

Ilk once Esra gitti.. Benim minik arkadasim; ben Istanbuldayken bana islak kek yapardi. Ilk once o geldi bana, ilk once o terketti.. Koyun tikirdayarak uzaklasan treninin toz kapli penceresi yansitti islak gozlerini; ben kendiminkileri saklamaya calismadim.

Sonra Caner gitti.. Kafasinda koy agasi kasketi, uzuntusunu kocaman bir gulumsemeyle kapamayi denedi, olmadi.. O da, onun ardindan giden Zeynel gibi buyuk kelimeler kullandi yuksek sesle ama havada coktan asiliydi melankoli, belki de ucu de trende vazgectiler direnmekten..

Ayni oglen Nil gitti.. Koca kahverengi gozleri gunisiginda son bir parladi.. Simsicak sarildik. Kocaman sarildik. Sonsuza kadar sarilalim istedim, o da olmadi.

Ertesi sabah erkenden, Deniz, Fors Major ve Eylul gittiler.. Denize cok gulumsedim, uzuntum anlasilmasin diye, sonra yatagima donup sessizce agladim.

Sonra oglen babam gitti, kola makinasi 2 euromu yuttuktan hemen sonra.. Gorevliler birsey yapamayacaklarini soylediler, ben giden trenin arkasindan kostum.

Ogleden sonra deniz kiyisina gittik. Ben pacalarimi siyirip ayaklarimi serin suya soktum, Ben yarim gulumsedim, Anthony fotografimi cekti. "Olmadi bu." dedi, bir daha cektik. Sonra ben kiyi boyunca kostum, Anthony kumlara oturdu.
Kosarken denizi dusundum, gel-git ile cekilen suyun ciplak biraktigi buyuk plajda hâlâ hareket eden deniz kabuklarini suya geri attim, olu bir balik bulup Anthony'e gosterdim.
Ac karnimizi el yapimi dondurma ile doyurduk. Aksam yemegine yer birakmayinca dondurma, oylece yatagin uzerinde uyuyakaldik.
Ertesi gun Bretagne'in merkezinde yasayan iki arkadasimizi ziyarete gittik. Agaclara tirmandik. Artik cocuk olmadigimi, asagi bakinca donen basimdan anladim.

Bu sabah koy evinde tek uyandik..
1 hafta once evin her kosesinde makyaj yapan kadinlar ve sagda solda sigara icen erkeklerin yerinde tozdan baska birsey yoktu.. Bakislarim bos duvarda asili kaldi, islak gozlerimi sildim kimseye belli etmeden..
Ayriliga yenik dustum bu sabah; bu sabah her sabahtan daha da zor geldi bana.
Tekrar daldim kendi yalnizligima, ama bu sefer 1 haftalik evli bir kadin olarak!

1959 yilinin ayrintilari

2006-04-12T10:34:00.001+02:00

Yil 1959...
*Christopher Cockerell ilk hoverkraftı yaptı.
*Miles Davis tamamlanmamış eskiz haldeki yedi şarkıyla stüdyoya geldi, piyanist bill evans, tenor saksafoncu john coltraine ve alto saksafoncu canonball adderley'in sololarına karışmayacağını vurgulayip, parçaların doğaçlama olarak tamamlanacağını söyler. Kind of Blue isimli bu muhtesem albumu bir günde kaydetti.
*Tibet'in manevi lideri Dalay Lama Hindistan'a sığındı.
*Uzaya giden ilk hayvanlar- Sovyetlerin uzaya gönderdiği bir tavşan ve iki köpek sağ salim döndüler.
*Kıbrıs’ı bağımsız bir devlete dönüştüren Londra Anlaşması imzalandı.
*Küba'da Fidel Castro yonetimi ele aldi.
*VE ILGINC KISILIGI ILE INSANLARI BIR GULDURUP BIR AGLATAN, EFSANE MUTFAK SARKICISI, GECELERIN "FEMME FATALE"I, ESKI KOMUNIST FORS MAJOR DUNYAYA GELDI...

My Family Tree

2006-04-11T17:20:00.000+02:00

Sol ust kosede babam, onun saginda annem ve on planda kiz kardesimi goruyosunuz.
Evimizin bahcesinde yenilen bir pazar kahvaltisindan sonra...
Herkes mutluydu o gun, kahvaltimizi edip kostumlerimizi giydik ve kendimizi ilk sokaktaki karnavala attik. Ama nicin kimse bize temanin "Isa'nin dogusu" oldugunu soylemedi ki?

it's ok to be different

2006-04-06T10:50:00.000+02:00

Ben neden sabir kotasi cok asagilarda dolasan bir insanim? Yani biraz daha sabirli, biraz daha yumusak basli biri olamaz miydim sanki? Cunku stres beni bir kez vursun, geri kalan zamanda panikleyen tavuklar gibi geziniyorum ortalikta. Bak bak bak baaaaaaakkkkkk diye, ben bile ne demek istedigimi anlamiyorum bazen!

Hem kizgin oldugum zaman da kirici oluyorum, o daha da fena! Tamam, kendi sinirini kendi içinde yasa, tavuk gibi gez, ona bir sey diyen yok ama neden milletin de asabini bozuyorsun?

Panikleyen biri degilim "fors major" gibi ama sinirlenen biriyim.. Eyvaaahhh ileride cocugumun kafasina terlik de atarim ben simdi!

Mesela bir ornek vereyim:
Yine o "panikleyen tavuk" gibi bir aksam. Calistigim pizzaci ayni zamanda bir bar oldugundan hafta sonlari insanlar ictikleri onuncu biradan sonra pizzaciyi mehyaneyle karistirip ortaligi birbirine katiyorlar. Boyle zamanlarda, zengin cafe sahiplerinin asiri makyajli ve kendini komik zanneden kiz arkadaslari "pizzaci da olmanin verdigi o açlik duygusu" ile bir pizza ismarliyorlar. Su durumdan pizzalarin boyutunu es geçmek olmaz; çapi 30 cm diyeyim size. Gece yarisina dogru zengin ve bir o kadar perfeksiyonist olan "Museum Café" nin sahibi ile kiz arkadasi bardan içeri giriyorlar. Açlar. Kapinin onune koyacak degiliz ya, tamam deyip kabul ediyoruz. Perfeksiyonist bir pizza isteyip hemen sonra benden tuz, karabiber, aci sos vs gibi pizzanin uzerine koyabilecegi bilumum malzemeyi isteyip hepsini bir sira halinda onune diziyor. "Hah" diyorum "Yasasin! Iste benim gibi biri daha!". Kiz arkadasi ise baska bir pizza ismarliyor; neyse ki o bizden daha "normal".
Pizzalar, açlik karinlarini agritmaya baslamadan geliyor. Ben seyrediyorum. Bir çatal, iki çatal...
E gerisi? Bu kadar mi yani? Kiz nereyese pizzanin tamamini birakti! Ustelik hani su ne kadar aç olsa bile kibar gorunmek istediklerinden agizlarini kucucuk açip, kus yemi buyuklugunde lokmalarla karinlarini doyurmaya çalistiklari için sofradan aç kalkan; sonra da erkek arkadaslarindan ayrilip eve kosup mayonezli ekmege saldiran "kibar" kizlardan!
Sen misin benim karsimda o pizzayi oylece birakan? Benim kan beynime hucum edince kendimi tutamadim ve bayan "az yerim, oz yerim"in yanina kosar adimlarla gidip afrika'da bir bardak su için birbirini oldurmeye hazir insanlardan, açliktan olen çocuklardan ve yaptiginin ziyandan baska bir sey olmadigindan bahsetmeye basladim. "Bre ziyankâr,bu pizza simdi çope gidecek, madem aç degilsin niye dunyanin parasini verip pizza ismarliyorsun? Paran da boylece çope gidecek, onun yerine hayir kurumlarina bagista bulunabilirsin ya da daha duyarli olabilirsin....."

Kizin bombos bakislari beni kendime getirdi ve dogru zamanda dogru soruyu sordum birden kendime: "Sen ne yapiyorsun allasen??"
Kovulabilir miydim bu davranisim yuzunden bilmiyorum ama eger kovulsaydim dik kafaliligim yuzunden kovulduguma aglamak yerine, hak verdigim bir dusunceyi savundugum icin sevinirdim.
Aslinda bu durumda susmam gerekirdi belki de, ama toplumun koydugu her turlu yazili veya yazisiz kurala uyup, dusunce ozgurlugunun savunuldugu bir ulkede kendi fikrimi kendime saklayacaksam o zaman yazik!
Bunu Turkiye'de yapsam nasil bir tepki alirdim bilmiyorum..

2006-03-31T11:25:00.000+02:00

Dun gece, bir heyecanla ertesi sabah hazirlayacagim kral kahvaltimi dusunurken gulumseyerek uyuyakaldim (bkz. aç karnina yatmanin olumsuz etkileri). Sabah ayni gulumsemeyle uyanip ise koyuldum, "feta" diye adlandirilan zottirik beyaz peynir, domates, harika yesil zeytinler, kasar peyniri bulunmadigindan bir kac ayak kokulu peynir, reçel, margarin ve kizarmis ekmek.. Gorseniz uykulu gozlerimden nasil bir mutluluk akiyor!

Neyse efendim, basladim bir guzel, sicak ekmege margarini doldurup, ustune beyaz peyniri soooooooooyle ezerekten surmeye, arada bir de agzima etli zeytin ve domates atip "ulen ne guzel sey su turk kahvaltisi yauw" diye kendime tekrarladim.. Ilk lokma, adrenalin gibi birsey; hele de gunlerdir nesquick ve iki dilim kek ile besleniyorsaniz. Uçuncu lokmada içim daralmaya basladi, soyle çaydan bir yudum alip da uc kelam edecegim kimse yok..

O zaman anladim ki turk kahvaltisi ne kadar muhtesem bir keyif olsa da, tek basinda yenildiginde hiç bir anlami yok; ona asil guzelligi veren ayni zamanda edilen muhabbetmis meger..

Aç karnina yatmanin olumsuz etkileri:

1. Guruldayan karin gurultusu nedeniyle yanindaki insana rahatsizlik verme
2. Yine ayni nedenden olusan insomnia
3. Insomnia nin getirdigi "buzdolabina hucum" psikolojisi
4. Ayni psikolojinin dogurdugu "akrep nalan" hastaligi
5. Hastaligin dogurdugu farkli olumsuz insan psikolojileri
6. Bunalim, intihar vs..

Yazarin Notu: Sen sen ol, aç karnina uyuma.

2006-03-24T20:09:00.000+01:00

otobandayim.. soguk ve nemli asfalt uzerinde siluetleri titresen, kisa etekli, cirkin bacakli kadinlar var.. sabit rakamlar ve sabit duygular arasinda gidip gelen orospular.. sabit mekanlar ve sabit aksiyonlar arasinda kaybolmus, çurumus orospular,hayat kadinlari, fahiseleler.. (kucuk besyuz bin, buyuk bi melyon abi)

geçmislerini pipetle içlerine çekmisler, aksirip tiksiriyolar nemli otobanda.. uzerine bir meltem sigarasi yakiyorlar. gri dumani kayboluyor sigaranin, uc-bes yildizin guc bela aydinlattigi karanlik asfaltin uzerinde.. pis kokulu ve seffaf duman ile soguk ve sessiz asfalt; yitik orospu ile duygusuz otoban musterisi.

benim ne isim varsa orda, gecenin bu saatinde? sen çoktan sutunu içip yatmadin mi sekerim?